خرابه ی من

آیت الله العظمی سید علی قاضی طباطبایی در دهه اول و دوم ماه رمضان، مجلس تعلیم و انس در شب ها داشتند که حدود چهار ساعت از شب گذشته، شاگردان به محضر ایشان می رفته و مجلس دو ساعت طول می کشید. ولی در دهه سوم مجلس تعطیل و مرحوم قاضی تا آخر ماه رمضان دیده نمی شدند. هرچه شاگردان به دنبال ایشان می گشتند در نجف ، مسجد کوفه ، مسجد سهله و یا در کربلا، ابداً اثری از ایشان نبود و این رویّه مرحوم قاضی تا زمان رحلت ادامه داشت.
معمولاً ایشان در حال عادی ده ـ بیست روزی در دسترس بودند و رفقا می آمدند و می رفتند و مذاکراتی داشتند و صحبت هایی می شد و آن وقت دفعتاً ایشان نیست می شدند و یک چند روزی اصلاً نبودندو پیدا نمی شدند ، نه در خانه ، نه در مدرسه ، نه در مسجد ، نه در کوفه و نه در سهله ، ابداً از ایشان خبری نبود حتی عیالاتشان هم نمی دانستند کجا می رفتند، چه می کردند ، هیچ کس خبر نداشت.