همین مراسم عزاداری امام حسین (ع) از مجالس روضه معمولی که شاید شامل روضه و گریه باشد یا سینه زنی باشد چه سنتی باشد چه سبک های جدید، یک شور و پویایی به وجود می آورد و از اول محرم، یک بازخوانی نسبت به کل حادثه کربلا صورت می گیرد و عزادار در پی پاسخ به این سوال است که چرا حسین (ع) کشته شد؟



روح حادثه عاشورا به تعبیر امام خمینی (ره) ایستادگی یک عده کم مقابل یک امپراطوری است و شعار اصلی کربلا در این مجالس تکرار می شود و همه افراد با سینه زدن و گریه کردن به نوعی با این شعار تجدید بیعت می کنند و آن شعار عزت است که به تعبیر امام حسین (ع)، یزید این حرام زاده، فرزند حرام زاده، مرا بین دو چیز مختار کرده است، ذلت و شمشیر، و من اگر بخواهم ذلت را بپذیرم، آن دامن های پاکی که در آن پرورش یافتم، این اجازه را به من نمی دهد.