y


شرح حدیث از حضرت امام جعفرصادق علیه السلام توسط حضرت آیت الله العظمی خامنه ای در ابتدای جلسه درس خارج فقه بیست و هفتم دی ماه 89 (دوازدهم صفر 1432

امام صادق (عليه الصّلاة و السّلام)؛ ميفرمايد كه: «لا تفتّش النّاس فتبقى بلا صديق»؛ در كارهاى مردم ريز نشو، تفتيش نكن، جزئيات را دنبال نكن. دنبال پيدا كردن عيوب ريز و درشت افراد نباش. اگر اينجور باشد، بدون رفيق خواهى ماند.
يعنى هر كسى بالاخره يك عيبى دارد ديگر. اگر بخواهى همين طور ريز بشوى، تفتيش كنى، دنبال كنى، كسى برايت باقى نميماند
عمریست رهین منت زهراییم/

مشهور شده به عزت زهراییم/

مردیم اگر به قبر ما بنویسید/

ما پیرغلام حضرت زهراییم/






ن مواعظ علي «عليه السلام»:

من استطاع أن يمنع نفسه من أربعة اشياء فهو خليق بأن لاينزل به مكروهٌ أبداً قيل: وما هنّ يا أميرالمؤمنين! قال: العجلة واللجاجة والعُجب والتّواني.

(تحف العقول صفحه 222)

هركس اين چهار صفت را از خود دوركند خواه فرد باشد، خواه مجموعه دست‏اندركاران و رؤسأ جامعه، هيچ‏گاه حادثه و واقعه ناخوشايندى، متوجه او نخواهد شد:

1- عجله، بدون تأنّى و دقت، تصميم‏گيرى كند يا كارى را اجراء نمايد (عجله غير از سرعت در عمل است).

2- لجاجت، يكى از مسائل خطرناك و بلاهاى دامن‏گير، اصرار و پافشارى ناحق، در مسأله ‏اى است كه چون اين حرف را گفته و يا چنين موضعى اتخاذ كرده حاضر نيست عقب‏ نشينى كند و لو خلاف آن ثابت شود.

3- مغرورشدن و خودشگفتى، كه انسان نقص‏ها و ضعف‏هاى خود را نديده و احياناً محسناتش را بزرگ بشمرد.

4- كاهلى و سستى، كار امروز را به فردا افكندن و تأخير انداختن.

بنده، در اثر تجربياتى كه در سالهاى متمادى پيدا كردم به اين نتيجه رسيدم كه اين سخن على(عليه السلام) واقعاً حكمت تمامى است و همه ضرر و زيان‏هايى كه متوجه جامعه شده است در اثر اين امور بوده. خداوند ان شاءاللّه ما را با مجاهدت خودمان و با توفيق خودش از اين صفات دور بدارد.





از نشانه هاي متقين يقين به آخرت است

و بالآخره هم يوقنون: و آنان به آخرت يقين مي ورزند. يقين به آخرت نشانه ي ششم است و آخرت هم، آن نشأه و

مرحله ي بعد از دنياست كه چون متأخر از دنياست به آن مي گويند آخرت و دنيا چون مرحله ي نزديكتر به ماست و الان

ما در ان زندگي مي كنيم به آن مي گويند دنيا، پس يكي از نشانه هاي باتقوا يا متقي، يقين به آخرت است، و بارها

گفتيم: از اركان و از اصول و از مايه هاي اصلي تدين و تقوا يقين به آخرت است. كه يك مرحله والائي است، ولذا

گمان به آخرت كافي نيست.




رساندن حاجت مؤمن به صاحبان قدرت

من مواعظ النبي صلى الله عليه وآله وسلّم:

أبلغوني حاجة من لايستطيع إبلاغي حاجته، فإنه من أبلغ سلطاناً حاجة من لايستطيع إبلاغها ثبت اللّه قدميه على

الصراط يوم القيامة.

(تحف العقول صفحه 47)

مراد از سلطان در روايات، شخص صاحب قدرت است. يعنى هر كس كه در حوزه ‏اى، مسئول كارى است و در حد

خود قدرتى دارد مثل رئيس يك اداره يا قاضى يك دادگاه يا مسئول يك نهاد و غيره. بهرحال يك فرد صاحب قدرت

در هر مرتبه‏ اى كه باشد، همه افرادى كه حاجت و كارى با او دارند دستشان به وى نمى ‏رسد و

هركس كه مى ‏تواند حوائج و مطالب مردم را به آن مسئول برساند پيامبر چنين ثواب بزرگى را

به او وعده داده است.