آیا حضرت علی اصغر(ع) روی سینه امام حسین(ع) در همان قبر به خاک سپرده شده است؟

شهید قاضی طباطبایی(ره) در پاورقی کتاب «تحقیق درباره اول اربعین حضرت سید الشهدا(ع)» در این‌باره چنین می نویسد: این جریان که بر سر زبان‌ها است و برخی منبری‌ها آن‌را نقل می‌کنند که حضرت سجاد(ع) على اصغر(ع) را در موقع دفن بر روى سينه حضرت سيد الشهداء(ع) گذاشت و آن طور دفن فرمود، سند صحیحی ندارد؛ و علاوه بر آن از نظر حکم فقهی نیز اشکال بر آن وارد است؛ زیرا در آداب دفن میّت آمده است که جنازه را در قبر به طرف راست می‌خوابانند که صورتش به طرف قبله باشد و مانند حال احتضار نمی‌خوابانند كه سينه به طرف آسمان باشد تا جنازه طفل روى آن گذاشته شود. البته ممکن است گفته شود: امام سجاد(ع) در مقابل سينه امام حسین(ع) در زمين به طرف قبله گذاشت، اگر چه چنین چیزی ممکن است؛ اما مدرک و دلیلی بر این گونه دفن شدن علی اصغر نداریم. شاید مقصود این باشد که شهادت علی اصغر(ع) به قدری بر امام حسین(ع) سخت بوده است که قلب مقدس حضرت را سوزانده است و گویا علی اصغر به روی سینه پدر دفن شده است. این گونه تفسیر نوعی مجازگویی است. بنابر این، سخن مشهور همان است که تاریخ نویسان گفته‌اند که: شهدای کربلا از جمله علی اصغر(ع) در زیر پای امام حسین(ع) مدفونند.[1]
 

[1]. قاضى طباطبایى، سيد محمد علی‏، تحقيق در باره اول اربعين حضرت سيد الشهدا (ع)، ص 95،‏ وزارت ارشاد، تهران، 1383ش.‏




خداوند می فرماید: «انا عند المنکسره قلوبهم؛ من همدم قلب های شکسته هستم» یعنی انسان دل شکسته در پیشگاه خداوند دارای جایگاه ویژه ای است و مورد توجه خداوند می باشد و دعا و نفرین انسان دل شکسته خیلی زود اثر می بخشد.


به طور کلی شکستن دل انسان مؤمن که به تعبیر روایات، احترام او از کعبه بیشتر است، دارای آثار وضعی و جانبی فراوانی است و دلی که شکست به سادگی التیام نمی یابد و جبران آن دشوار است.



اگه واقعا دل داری

اگه واقعا زندگی یه مومن واست مهمه هیچوقت دل یه مومن رو نشکن

هیچوقت...

شکستن دل تاوان سنگینی داره...




خانه ای امن برای شیاطین!

انسان ها در زندگی خود به دنبال برکت و افزایش روزی هستند و همه تلاش های روزانه خود را نیز در همین جهت، سامان دهی می کنند، اما باید متوجه بود که غیر از عوامل مادی و اقتصادی، آنچه که واقعا برکت زاست عوامل معنوی است؛ مثل صدقه دادن، دعای پدر و مادر و از جمله آن ها تلاوت قرآن است. در حدیث آمده است:


«خانه ای که در آن قرآن زیاد بخوانند، خیر و برکتش فزونی گیرد، ملائکه در آن وارد شود و شیاطین دورش نگردند و نورش به اهل آسمان نور دهد؛ آن گونه که ستاره های آسمان به اهل زمین روشنایی دهند و خانه ای که در آن قرآن تلاوت نشود و اهلش نام خدا را نبرند، برکتش کم شود و مفّر ملائکه و مأمنِ شیاطین گردد.»





ذکر آیت‌الله بهجت درمواجه با مردم چه بود؟

حجت الاسلام علی بهجت فرزند آیت الله محمدتقی بهجت نقل می‌کند: حالا پدر که همه چیز را از ما می‌پوشاند، اگر از دلیل"یا ستار" گفتنش می‌پرسیدیم چه می‌گفت؟ می‌فرمود: "اگر خدا بخواهد نیات ما را افشا بکند، اگر بخواهد درون ما را نشان بدهد، آبرویمان می‌رود. باید از خدا طلب کنیم که درون ما را بیرون نریزد."

خب این را که خودمان بلد بودیم و دیگر احتیاج نداشت از ایشان بپرسیم! اما آن چیزی را که خودش به خاطر آن یا ستار می‌گفت که به ما نمی‌گفت. ایشان ذکر را در بیرون از منزل و در دیدار با افراد داشت و در خانه اغلب ذکرشان یا الله و یا هادی بود.